Utøya 22 Temmuz (2018), Norveç sinemasının cesur ve teknik olarak iddialı yapımlarından biri olarak öne çıkıyor. Yönetmen Erik Poppe, 22 Temmuz 2011'de Utøya adasında bir gençlik kampına düzenlenen gerçek terör saldırısını, neredeyse filmin tamamını kapsayan tek bir plan sekansla (uzun çekim) anlatıyor. Bu tercih, izleyiciyi olayların merkezine, adeta saldırının ortasına yerleştirerek benzersiz bir gerilim ve gerçeklik duygusu yaratıyor.

Film, saldırı sırasında adada bulunan genç Kaja'nın (Andrea Berntzen canlandırıyor) hikayesini takip ediyor. Kaja, küçük kız kardeşini bulmak ve onunla birlikte güvenli bir yere ulaşmak için ölüm kalım mücadelesi verir. Andrea Berntzen'in performansı, korku, panik ve kararlılık arasında gidip gelen insani duyguları inandırıcı ve çarpıcı bir şekilde yansıtıyor. Oyuncu kadrosundaki diğer isimler de amatör ruhu koruyan, dokunaklı performanslar sergiliyor.

Utøya 22 Temmuz izlenmesi gereken bir film çünkü sadece tarihi bir trajediyi belgesel bir titizlikle aktarmakla kalmıyor, aynı zamanda sinema dilini kullanarak izleyici üzerinde derin bir duygusal ve psikolojik etki bırakıyor. Politik söylemlerden uzak durarak, kurbanların ve hayatta kalanların bireysel deneyimlerine odaklanıyor. Bu yaklaşım, filmin evrensel ve insani mesajını güçlendiriyor. Gerilim türünün sınırlarını zorlayan bu Norveç yapımı, izleyiciyi sarsan, unutulmaz ve saygı duruşu niteliğinde bir sinema deneyimi sunuyor.