2012 yapımı Sinister, modern korku sinemasının en etkileyici örneklerinden biri olarak öne çıkıyor. Scott Derrickson'ın yönettiği film, gerçek suç yazarı Ellison Oswalt'ın (Ethan Hawke) ailesiyle birlikte taşındığı yeni evinde, tavan arasında bulduğu bir kutu Super 8 filmle başlayan kabusu anlatıyor. Bu eski filmler, ailenin şu an yaşadığı evde işlenmiş korkunç cinayetleri ve daha fazlasını gözler önüne seriyor.

Ethan Hawke, kariyerinin en iyi performanslarından birini sergileyerek, takıntılı bir yazarın yavaş yavaş çıldırmasını inandırıcı ve ürpertici bir şekilde canlandırıyor. Karakterinin ailesiyle olan kopuk ilişkisi ve işine duyduğu saplantılı bağlılık, filmin gerilimini artıran unsurlar arasında. Juliet Rylance'ın canlandırdığı eş Tracy karakteri ise ailenin dağılma noktasına gelen dinamiklerini başarıyla yansıtıyor.

Sinister'ın en güçlü yanı, geleneksel 'jump scare' tekniklerine fazla bel bağlamadan, izleyicide derin bir gerilim ve rahatsızlık hissi yaratabilmesi. Super 8 filmlerdeki görüntüler, özellikle 'Bahçe Partisi' sahnesi, izleyiciyi uzun süre etkisi altında bırakacak kadar ürpertici. Filmin atmosferi, Christopher Young'ın unutulmaz müzikleri ve korkunç görsel efektlerle destekleniyor.

Filmin mitolojisini oluşturan Bughuul karakteri, geleneksel korku ikonlarından farklı bir yerde duruyor. İnsanları, özellikle de çocukları, aile cinayetleri işlemeye teşvik eden bu antik iblis, filmin temel korku unsurunu oluşturuyor. Sinister, sadece anlık korkular sunmakla kalmıyor, aynı zamanda aile, obsesyon ve korkunun nesiller boyu aktarılması gibi temaları da başarıyla işliyor.

Korku filmi severler için mutlaka izlenmesi gereken Sinister, akılda kalıcı sahneleri, güçlü oyunculuk performansları ve benzersiz atmosferiyle türün klasikleri arasında yerini almayı başarıyor. Filmin açık uçlu finali ise izleyicide tartışmaya açık sorular bırakarak etkisini izleme sonrasında da devam ettiriyor.