Gregg Araki'nin 'Teen Apocalypse Trilogy' (Gençlik Kıyamet Üçlemesi) serisinin final filmi olan Nowhere (1997), izleyiciyi 90'lar Los Angeles'ının sürreal ve hiper-renkli dünyasına götürür. Film, birbirinden tuhaf ve yalnız bir grup lise öğrencisinin hayatlarından tek bir günü, cinsellik, kimlik arayışı, varoluşsal sıkıntılar ve absürt komedi eşliğinde anlatır. Ana karakter Dark'ın etrafında dönen hikaye, uzaylı istilasından, ilişki krizlerine, ani şiddet patlamalarından, derin duygusal anlara uzanan bir tonda ilerler, tipik bir gençlik filminin tüm kalıplarını yıkar.

Oyuncu kadrosunda, o dönem henüz yükselişte olan isimlerin (Kathleen Robertson, Christina Applegate, Ryan Phillippe, Mena Suvari gibi) yer aldığı Nowhere, performanslarıyla da dikkat çeker. Karakterler abartılı ve karanlık olsa da, oyuncular bu sürreal evrende inandırıcı bir yalnızlık ve kaygı hali yaratmayı başarır. Gregg Araki'nin karakteristik yönetmenliği, canlı renk paleti, keskin diyaloglar ve dönemin alternatif müzikleriyle (The Jesus and Mary Chain, Slowdive gibi) film, görsel ve işitsel bir deneyim sunar.

Nowhere izlenmesi gereken bir film çünkü 90'ların bağımsız sinema ruhunu ve 'Gençlik Kıyameti' alt türünün en uç örneklerinden birini temsil eder. Sadece bir gençlik draması değil, aynı zamanda bir dönemin kaygılarını, aidiyetsizlik duygusunu ve medya bombardımanı altındaki bir neslin portresini sunan kült bir yapımdır. Akıcı, şok edici, komik ve hüzünlü anları bir arada barındıran bu film, alışılagelmiş anlatı yapılarından hoşlanan, deneysel sinemaya ilgi duyan izleyiciler için vazgeçilmez bir seyirliktir.