Ingmar Bergman'ın 1972 yapımı 'Cries & Whispers' (Viskningar och rop), sinema tarihinin en unutulmaz dramlarından biridir. Film, 20. yüzyıl başında İsveç'te lüks bir malikanede geçer ve kanserin son evrelerindeki Agnes'in (Harriet Andersson) etrafında döner. Onun yanında, soğuk ve mesafeli kız kardeşleri Karin (Ingrid Thulin) ile Maria (Liv Ullmann) ve sadık hizmetçisi Anna (Kari Sylwan) vardır. Ölümün yaklaşmasıyla, uzun süredir bastırılmış kıskançlık, yalnızlık, sevgi ve nefret gibi duygular su yüzüne çıkar. Bergman, karakterlerin iç dünyalarını olağanüstü bir derinlikle yansıtır. Harriet Andersson'ın acı dolu performansı, izleyiciyi Agnes'in fiziksel ve duygusal ıstırabının merkezine çeker. Ingrid Thulin ve Liv Ullmann, duygusal olarak engelli kız kardeşleri canlandırmada mükemmeldir; beden dili ve bakışlarıyla iletişimsizliği ve içe kapanıklığı aktarırlar. Kari Sylwan'ın Anna'sı ise saf şefkati temsil eder, diğer karakterlerin soğukluğuna tezat oluşturur. Bergman'ın yönetmenliği, filmi bir başyapıta dönüştürür. Sven Nykvist'in görüntü yönetmenliği, özellikle kırmızı ve beyaz renklerin yoğun kullanımıyla duygusal bir atmosfer yaratır. Kırmızı, acıyı, tutkuyu ve kanı simgelerken, beyaz saflık ve ölümü çağrıştırır. Sessizlikler ve fısıltılar, diyaloglardan daha güçlü anlamlar taşır. 'Cries & Whispers', insan ruhunun karanlık köşelerine cesurca ışık tutar. Ölüm, aile bağları, affetme ve insan ilişkilerindeki yalnızlık gibi evrensel temaları işler. Bergman'ın karakter analizleri ve görsel şiirselliği, filmi sadece izlenen değil, deneyimlenen bir yapıt haline getirir. Sinema sanatına ilgi duyan herkesin mutlaka izlemesi gereken bu film, duygusal bir yolculuk vaat ediyor. Türkçe altyazılı olarak erişilebilen bu başyapıt, izleyiciyi derin bir düşünce sürecine davet ediyor.